
1999, Kayahan'ın hayatındaki o uzun arayışın huzurlu bir limanda son bulduğu yıl oldu. Elli yaşındaki Kayahan, yıllardır müzikte yol arkadaşı olan İpek Tüter ile evlendi. Bu, onun üçüncü ve son evliliğiydi; ve hayatının en huzurlu, en mutlu döneminin başlangıcı oldu. Kayahan ile İpek'in birlikteliği, Türk magazininin alışılmış aşk hikâyelerinden farklıydı. Onları bir araya getiren gösteriş ya da popülerlik değil, ortak bir müzik tutkusu ve gerçek bir sevgiydi. 2000 yılının Ağustos ayında, çiftin kızı Aslı Gönül dünyaya geldi. Kayahan, ileri yaşında baba olmanın mutluluğunu yaşadı; Aslı Gönül, onun son yıllarının en büyük neşe kaynaklarından biri oldu. Kayahan, kızı Beste'nin İstanbul'daki eğitimi nedeniyle uzun yıllar bu şehirde yaşamıştı. Ama gönlünün asıl bağlı olduğu yer başka bir köşeydi: Balıkesir'in Gömeç ilçesindeki o özel köy. Burası, sıradan bir yerleşim değildi; cadde ve sokaklarının adları Kayahan'ın kendi şarkılarından verilmişti. Bir sanatçının hayatının, bir köyün haritasına kazınması — bu, Kayahan'ın şarkılarının insanların gönlünde ne kadar yer ettiğinin de bir simgesiydi. İpek ile geçirdiği bu son dönem, Kayahan'ın şarkılarına da yansıdı. Hastalığın, kayıpların, çalkantıların ortasında bulduğu bu huzur, onun müziğine yeni bir dinginlik kattı. Sevgiyi her zaman en büyük tema olarak işlemiş olan sanatçı, şimdi o sevgiyi kendi hayatında, kendi evinde, kendi ailesinde de yaşıyordu. İnta Sevgi Köyü'nün, şarkı adları taşıyan sokaklarında, Kayahan'ın hayatı ile sanatı tek bir şey haline gelmişti.