"Gülpembe" ve "Kara Sevda": Yüreğe Dokunan Şarkılar

Barış Manço'nun bestelediği yaklaşık iki yüz şarkı içinde bazıları, bir kuşağın değil, birkaç kuşağın ortak hafızasına işledi. Bunların başında 'Gülpembe' gelir. Kurtalan Ekspres'in basçısı Ahmet Güvenç'in müziğini yaptığı bu şarkı, çoğu zaman Manço'nun en sevilen eseri olarak anılır. 'Gülpembe', bir kayıp ve hatırlama şarkısıdır; çocukluğun, yitirilen sevdiklerin, geçmişe duyulan o tatlı hüznün türküsüdür. 'Gülpembe', dinleyeni alıp götüren bir atmosfere sahiptir. Sözlerindeki incelik, melodisindeki o melankolik güzellik, Manço'nun yorumundaki içtenlikle birleşince ortaya unutulmaz bir eser çıkar. Yıllar geçtikçe 'Gülpembe', düğünlerde, anma törenlerinde, her kuşağın dudağında dolaşan, âdeta bir halk türküsüne dönüşen bir Manço klasiği oldu. Manço'nun yüreğe dokunan bir başka şarkısı 'Kara Sevda'dır. Aşkın en yoğun, en derin, en çaresiz hâlini anlatan bu eser de onun lirizminin, sözlere yüklediği duygunun en güçlü örneklerindendir. 'Alla Beni Pulla Beni' gibi daha eğlenceli, daha oyunbaz parçaların yanında 'Kara Sevda', Manço'nun duygusal derinliğini gösterir. O, bir yandan çocukları güldüren bir sanatçıydı; bir yandan da insanın en mahrem duygularına dokunabilen bir besteciydi. Barış Manço'nun şarkıları, bu çok renkliliğiyle, her yaştan, her kesimden insana ulaştı. Kimi şarkısı oyun gibiydi, kimi bir öğüt, kimi bir türkü, kimi bir aşk acısı. 'Gülpembe' ile 'Kara Sevda', onun bu geniş dünyasının en duygulu köşesinde dururlar; dinleyeni yıllar boyunca aynı yere — geçmişe, sevdaya, hatırlamaya — götürmeyi sürdürürler.