Refik Anadol
Veriyle resim yapan bir dijital sanatçı.
Boğaz'ın kıyısında çizdiği ilk piksel; sonra makine zihninin renkleriyle dünya müzelerinin duvarları.
İstanbul / boot.seq
Booted in Beşiktaş. Babam mühendis, annem matematikçi. Boğaz'ın suyu ekranıma yansırdı geceleri.
İlk bilgisayar — IBM Aptiva
Babam bir IBM aldı. O yıl ilk kez 'siyah ekran' gördüm: bekleme, hata, yeniden deneme. Bir hayat felsefesi.
Bilgi Üniversitesi — bitiş
Görsel iletişim diplomam — tıpkı bir compile mesajı: 'no errors'. Ama hayat daha derleme aşamasındaydı.
UCLA — yeni medya
Los Angeles'a indim. UCLA'da yapay zeka ve veri estetiği üzerine çalışmaya başladım.
Walt Disney Concert Hall
WDCH Dreams projesi. Bir binayı GAN ile rüya gördürmek. 1 milyon insan izledi. Hâlâ tuhaf hissediyorum.
MoMA — Unsupervised
MoMA koleksiyonu, makine zihninden geçti. Bir veri rüyası, bir duvar.
Bu kitap Refik Anadol sergisinden HoldHistory ile üretildi. 1985–bugün · İstanbul → Los Angeles.
holdhistory.com/u/refik